Bir Olanın Bin Yüzü

İnsanlık göğe baktı.
Yıldızlara secde etti.
Ateşin başında titreşti.
Çölde yürüdü.
Ormanda şarkı söyledi.
Tapınaklar yaptı.
Mağaralara semboller çizdi.

Ve her çağda aynı soruyu sordu:

Ben kimim?

Bir yerde buna Tanrı dediler.
Bir yerde Tao.
Bir yerde Ruh.
Bir yerde boşluk.
Bir yerde yalnızca madde.

İsimler değişti.
Öz aynı kaldı.

Çünkü insan, görünmeyene temas etmek ister.
Kendinden daha büyük olanı hissetmek ister.
Yalnız olmadığını bilmek ister.

Işık anlatıldı.
Karanlık anlatıldı.
Cennet çizildi.
Cehennem fısıldandı.
Reenkarnasyon döndü durdu.
Kıyamet beklendi.
Nirvana arandı.

Fakat her yolun dibinde aynı kapı vardı:

Kalbin kapısı.

Oraya vardığında öğreti susar.
Metin susar.
Ritüel susar.
Sadece vicdan konuşur.

Tüm öğretilerin ortak nefesi şudur:

Zarar verme.
Kibirle büyüme.
Sevgi üret.
Birliği hatırla.

Bir annenin çocuğunu koruması kutsaldır.
Bir insanın bir başkasını incitmemesi erdemdir.
Adalet kalbin dengede atmasıdır.
Merhamet insanın ilahiye yaklaşmasıdır.

Bunlar herhangi bir dinin değil,
insan olmanın yasalarıdır.

Şeytani semboller de öğretir.
Tanrısal semboller de.

Biri gölgeyi gösterir,
diğeri potansiyeli.

Gölge bastırıldığında büyür.
Sevgiyle görüldüğünde dönüşür.

İnsanın içinde hem yıkıcı hem yaratıcı bir ateş vardır.
Dinler bu ateşi ya korkuyla ya bilinçle anlatmıştır.
Hakikat ise seçimdir.

Seçim bilinçtir.
Bilinç sevgiyi büyütür.

Kabilelerde, şehirlerde, manastırlarda, çöllerde,
hep birlikte olundu.

Sangha dendi.
Ümmet dendi.
Cemaat dendi.
Aile dendi.

İnsan tek başına bir anlam değildir.
Birlikte titreştiğinde anlam olur.

Birlik, zorunluluk değildir.
Birlik, bilinçtir.

Sevgi en yüksek öğretidir.

Sevgi zayıflık değildir.
Sevgi güçle yumuşamanın sanatıdır.
Sevgi egoyu aşmanın cesaretidir.
Sevgi başka bir insanın varlığını tehdit değil, zenginlik olarak görebilmektir.

Tüm yolların sonunda sevgi vardır.

Çünkü sevgi üretildiğinde çoğalır.
Paylaşıldığında azalmaz.
Yargısız bakıldığında büyür.

My Stereo alanında biz isimlerin ötesine bakıyoruz.

Burada mesele hangi inanca ait olduğun değil.
Hangi bilinçle yaşadığın.

Işığı seçmek.
Birliği seçmek.
İyi insan olmayı seçmek.
Sevgiyi var etmek.

Belki insanlık binlerce yıl boyunca aynı hakikati farklı kelimelerle anlattı.
Belki artık kelimelerin değil, kalbin zamanıdır.

Bir ol.
Birlik ol.
Sevgi ol.

Ve bunu şimdi seç..